Category: Product

Laatst kwam ik de volgende quote tegen op Twitter:

If you’re not paying for the product then you are the product.

Een product waar je zelf het product bent? Dat klinkt natuurlijk als een slimme quote, maar er zit wel degelijk een kern van waarheid in. Kijk bijvoorbeeld naar Facebook of Twitter. Zij verkopen jouw data aan bedrijven, en op het moment dat jij het product niet gebruikt zullen zij niets aan jou verdienen.

Internet gebruikers zijn gewend om veel dingen gratis te krijgen of te kunnen gebruiken. En dus zijn bedrijven ook genoodzaakt om manieren te vinden om geld te verdienen. Veel mensen zouden raar staan te kijken zodra Facebook ineens $10 per maand kost. Zelf zou ik het er graag voor over hebben, maar ik denk dat velen zullen afhaken op dat moment.

Toch zijn er ook initiatieven waar mensen wel voor willen betalen. Het beste voorbeeld daarvan is toch wel De Correspondent. Maar hoe kan dat? Zijn mensen moe van de oppervlakkige berichtgeving op nieuwssites en zijn ze op zoek naar meer verdieping? Of is het gewoon toeval of heeft De Correspondent heel veel geluk?

Heb je een goed idee of ben je net begonnen met je startup? Misschien is het dan een tijd om een ambassadeur te gaan zoeken die jouw idee kan verkopen aan het publiek. Het klinkt misschien heel logisch, maar met een goede ambassadeur kom je een stuk verder.

Een goed voorbeeld is Blendle. Mede dankzij de bekendheid van Marten Blankensteijn en Alexander Klöpping heeft Blendle een hoop bekendheid gekregen. Zo waren ze bijvoorbeeld te gast in de Wereld Draait Door en zijn er vele artikelen geschreven over het bedrijf. Dit terwijl er genoeg andere soortgelijke initiatieven zijn. Alleen zijn deze lang niet zo bekend als Blendle.

Neem bijvoorbeeld het bedrijf Myjour. Dit bedrijf probeert hetzelfde te doen als wat Blendle doet alleen is dit bedrijf totaal niet bekend bij de mensen. Dat is goed te zien in de onderstaande afbeelding die een weergave geeft van het aantal zoekopdrachten naar beide bedrijven.

Blauwe lijn: Blendle, Rode lijn: Myjour

Is het succes van bedrijven als De Correspondent (Rob Wijnberg), Blendle en WeTransfer (Nalden) dan afhankelijk van hun ambassadeur? Dat is natuurlijk lastig te zeggen, maar duidelijk is dat een stuk makkelijker aan aandacht van de media komen. Om met je startup snel bekendheid te krijgen is het belangrijk dat je een ambassadeur gaat vinden die je product wil promoten en gebruiken. Een positieve ervaring door het gebruik zal een positief effect hebben op de promotie die de ambassadeur maakt.

Promotie door een ambassadeur hoeft niet meteen te betekenen dat hij of zij op televisie je product moet gaan promoten, maar kan ook gedaan worden door bijvoorbeeld het gebruik van jouw product. Stel je voor dat een bekende Twitteraar alle linkjes naar artikelen via jouw platform laat lopen. Op deze manier komen heel veel mensen in aanraking met jouw product en bereik je ineens een grote groep mensen zonder actieve promotie. Op dat moment is het natuurlijk van belang dat jij ervoor zorgt dat je een viraal model ontwikkeld waarbij je die bezoekers weet vast te houden en zover krijgt dat ze zelf het product gaan gebruiken.

Recently, MG Siegler of TechCrunch wrote about the 75-20-5 percentage rule: the observation that 75 percent of what you read in the tech press is somewhat accurate, 20 percent is complete bullshit, and 5 percent is actually true. The conclusion being that you cannot trust anything you read on the web without checking first. Maybe he’s right, but how would we check? Most of us don’t have the time, expertise or energy to check how accurate the information that we’re reading is. With the ever-increasing speed of new media, the need to post quickly seems to beat the need for accuracy. We’re moving towards a world where fact checking is disappearing.

“I wish I had some solution. I don’t.”, writes Siegler. Luckily, several projects are aiming for a solution. The most well-known crowdsourced example is Wikipedia. Volunteers have built a shared frame of reference to capture the collective knowledge of everyone who participates. However, it’s a single website and does not give you information while you are visiting other websites. For this, we would need a tool that transcends websites, and pulls in information from different sources, as you are reading an article.

Just imagine what an annotated web would look like. What if every website could be annotated by anyone, visible to everyone? That way, you could annotate and share why you agree or disagree with statements. Others could then read your notes. Sounds futuristic? Well, Marc Andreessen planned to have annotation be part of the browser when he was working on Mosaic. Unfortunately, it wasn’t technically feasible at that time.

With modern technology, it has become feasible now to build such a system. Several initiatives like the Open Knowledge Foundation and Hypothes.is are working on the building blocks of an annotated web. At Factlink, our focus is on building a layer over the web that shows the credibility of the information. It’s time to start building a more transparent and accountable internet. We hope tools like Factlink can contribute to this. If you like this vision, please join the effort and check out these exciting projects!

Recommended reading:

• David Weinberger: Too Big To Know
• Needed, Right Now, Today: Crowdsourced Fact-checking
• Sawyer: Fact-checking helps get the truth out in open

This post is also published on our blog.